Uitstapjes en vakantie's

De Ferrari is een exclusief Italiaans automerk gesticht in 1947 door Enzo Ferrari. Het bedrijf is gevestigd in Maranello, waar ook het Galleria Ferrari, het Ferrarimuseum is gelegen. Ferrari produceert per jaar maximaal 4000 exclusieve sportwagens.

(Foto genomen in Orvieto)

De Fiat 500, (ook wel cinquecento, topolino, rugzakje of zoals Markske zegt bolleke) werd in 1936 geïntroduceerd door Fiat en is een van de kleinste auto's die in massa is geproduceerd. Deze auto werd tot 1975 geproduceerd.
In 2007 kwam dan de retroversie van de Fiat 500 uit. 

(Foto genomen in Malcesine) 

Alfa Romeo is in 1910 ontstaan en is een gerenommeerd Italiaans automerk met een sportief imago. Alfa Romeo bouwt jaarlijks ongeveer 150.000 wagens en is daarmee het grootste Italiaanse automerk na moederbedrijf Fiat. Het bedrijf kreeg eerst de naam ALFA wat stond voor Anonima Lombarda Fabbrica Automobili, tot het werd overgenomen door Nicola Romeo en zo de benaming ALFA ROMEO kreeg.

(Foto genomen in Rome)

De Piaggio Ape of Vespacar wordt nog steeds vanuit Italië door Piaggio geleverd.

(Foto genomen in Sirmione)

De Vespa is op en top een Italiaans product en wordt ook geproduceerd door Piaggio.
Piaggio is een Italiaans merk dat vanaf 1946 beroemd werd met de productie van scooters die de naam "Vespa" kregen. De naam Vespa "wesp" is afgeleid van het zoemend geluid dat deze scooters maakt

(Foto genomen in Riva del Garda)

Rome, de eeuwige stad. Op ieder plein, aan iedere fontein vertelt de stad haar verhaal. Maar Rome is meer dan alleen maar monumenten. Het is eveneens de bruisende hoofdstad van Italië met schitterende winkels, gezellige straatjes en schitterende pleintjes.

Tijdens onze reis naar Rome en op de terugweg hebben wij nog volgende plaatsen aangedaan:

• Luzern
• Orvieto
• Parma

Met de Catacomben worden in éérste instantie de onderaardse begraafplaatsen van de éérste christenen in Rome aangeduid. In navolging hiervan zijn ook andere onderaardse begraafplaatsen wereldwijd de naam van catacomben gaan dragen, zoals de Egyptische catacomben van Kom el Shoqafa of die in Parijs.

Catacomben bestaan uit ingewikkelde stelsels van gangen en vormen ware labyrinten. In de wanden zijn gaten uitgehakt, waarin de doden werden bijgezet. Deze eenvoudige grafnissen worden Loculi genoemd en werden afgesloten met een plaat van terracotta of van marmer.

Rijke christelijke families hadden eigen grafkamers met rijkelijk versierde wanden.
Ook hadden zij grotere graven, in de vorm van een boog.

De Piramide van Cestius is een piramide in Egyptische stijl in Rome. De piramide staat aan de via Sotiensis vlakbij de Porta san Paola, aan de rand van Rome.

De piramide is gebouwd als grafmonument voor Gaius Cestius Epulo die in 12 v Christus overleed.
Cestius was gefascineerd door Egypte en haar piramides. Hierom liet hij in zijn testament opnemen dat van zijn nagelaten geld een piramide als graftombe voor hem gebouwd moest worden. De piramide is gebouwd uit baksteen op een stevige basis van travertijn. De buitenkant is bekleed met marmeren platen.
Het grondoppervlak van de piramide is 29,50 meter breed en de hoogte is 36,50 meter. In de westzijde bevindt zich een deur die toegang geeft tot de grafkamer met een oppervlakte van 6 bij 4 meter en 5 meter hoog.

  De Sint-Paulus buiten de muren (San Paola fuori le mura) bestaat uit een schip van vijf gangpaden met rijen pilaren. Boven de arcaden zijn portretten van alle pausen sinds Petrus weergegeven. Tijdens de nacht van 15 op 16 juli 1823 vernielde een brand de basiliek bijna volledig. De absis en het graf van Paulus bleven gespaard. De kerk werd herbouwd in neoclassicistisch stijl en ingewijd in 1854. De kerk heeft zijn zuivere basilicavorm behouden met inbegrip van een atrium. In 1959 opende Paus Johannes XXIII het tweede Vaticaans Concilie in de Sint-Paulus buiten de muren.

Deze kerk heeft overigens ook een prachtige binnenplaats.

De Aartsbasiliek van Sint-Jan van Lateranen (San Giovanni in Laterano) of voluit de Aartsbasiliek van de Allerheiligste Verlosser is een Lateraanse basiliek aan de Piazza del Laterano.

 Net als alle kerken in Rome heeft ook deze kerk een schitterend interieur.
Deze basiliek is één van de zeven pelgrimskerken van Rome.

De bouw begon in 313 en de inwijding had plaats in 324. In 869 werd deze kerk door een aardbeving vernietigd. Het huidige gebouw dateert van 1589 maar omvat ook oudere gedeelten. Vroeger zetelde de paus in deze basiliek maar is in de middeleeuwen overgenomen door de Sint-Pietersbasiliek in Vaticaanstad.

De Sint-Pietersbasiliek (Basilica di San Pietro) is een katholieke kerk en basilica major aan het Sint-Pietersplein in Vaticaanstad. De kerk werd tussen 1506 en 1626 gebouwd in barokarchitectuur op de plaats van het vroegere Circus van Nero in Rome, waar volgens de overlevering de apostel en éérste Paus Petrus gekruisigd en begraven werd. Het is een belangrijk bedevaartsoord voor katholieken en is één van de zeven pelgrimskerken van Rome.

De Pauselijke Zwitserse Garde is de pontificale bewakingseenheid van Vaticaanstad. Deze Zwitserse Garde bestaan uit rooms katholieke vrijwilligers, die minstens 174 cm groot zijn en tussen de 19 en 30 jaar oud zijn. Zij dienen minimaal twee jaar in het korps, wonen tijdens die periode in de kazerne en hebben gedurende deze jaren de Vaticaanse nationaliteit. Ze hoeven niet celibatair te leven, maar om te trouwen moeten zij minstens drie jaar gediend hebben en zich willen vastleggen voor nogmaals 3 jaar. De garde bestaat uit 120 officieren en soldaten, betalen geen inkomstenbelasting en krijgen veel kortingen op uitgaven voor levensonderhoud.

De Vaticaanse paleizen herbergen één van de indrukwekkendste en grootste kunstverzameling ter wereld. De collecties, de architectuur en de inrichting zijn overweldigend. Voor de bezoekers gelden er enkele regels waarmee dat u rekening dient te houden. Een kledingsvoorschrift sluit bezoekers met met blote knieen en schouders buiten. Dit gigantische museum kan niet willekeurig doorkruist worden maar moet je met de grote massa mee.

Het Pantheon is het grootste gebouw uit de oudheid dat in de stad Rome bewaard is gebleven. Het gebouw wordt gekenmerkt door zijn prachtig interieur maar ook zijn constructie en de enorme omvang van het prachtig bouwwerk. Boven de cilindervormige ruimte verheft zich als een hemelgewelf het eigenaardigste deel van het bouwwerk namelijk de reusachtige koepel. Deze koepel met een diameter van 43.30 meter is de allergrootste koepel die gemaakt is zonder gewapend beton. Deze prachtige koepel stelde een sterrenhemel voor. Het merkwaardige aan deze koepel is dat er een negen meter brede opening is waardoor het zonlicht letterlijk het gebouw binnen schijnt. Helaas bij regen weer regent het ook binnen en wordt de plek waar dat het binnen regent afgezet. Deze negen meter brede opening moet de zon voorstellen.

Het Colosseum is het grootste amfitheater van het Romeinse rijk. De hoogte van de gevel is 48,50 meter en het Colosseum heeft een omtrek van 527 meter. De huidige benaming van het amfitheater komt uit de middeleeuwen en is waarschijnlijk te danken aan de toen nabijgelegen twintig meter hoge kolossus van Nero.

Het Colosseum is gebouwd uit beton, tuf en baksteen, maar voor de façade en zuilen is gebruikgemaakt van grote hoeveelheden travertijn, dat via een speciaal aangelegde weg aangevoerd werd uit de heuvels bij Tivoli. Ijzer werd gebruikt om de stenen aan elkaar te bevestigen. Keizer Vespasianus droeg in 72 na Christus de bouw van het Colosseum op nadat het éérste stenen amfitheater van Rome zwaar beschadigd was door een brand. Het Colosseum beschikte over ruim 40.000 zitplaatsen en ongeveer 5000 staanplaatsen. De plaatsen werden toegewezen op rang en stand.

Het Forum Romanum was het centrum van het publieke leven in het Romeinse Keizerrijk wat blijkt uit de vele overblijfselen van triomfbogen, tempels en basilicas. Ondanks dat er van de meeste gebouwen niet veel meer rest dan een hoop stenen is dit toch een van de boeiendste plekken in Rome.

Basilica van Maxentius was 100 meter lang, 65 meter breed en een indrukwekkende hoogte van 35 meter.

De boog van Constantijn is de meest recentste van de drie nog resterende keizerlijke triomfbogen in Rome. De grote boog met de drie doorgangen is bijna 26 meter breed en 21 meter hoog. Tijdens de bouw werden heel wat delen van andere monumenten en gebouwen herbruikt, iets wat in die tijd wel meer gebeurde.

De Boog van Septimius Severus is 23 meter hoog en 25 meter breed. Er zijn 3 doorgangen waarvan de centrale doorgang 12 meter hoog is. De andere twee hebben een hoogte van 7 meter 80 cm. Oorspronkelijk liep er een trap doorheen de centrale doorgang maar deze werd in de vierde eeuw vervangen door een oplopende weg.

De Boog van Titus is 15 meter hoog en is gelegen op het hoogste punt van de Via Sacra. Het is de oudste nog bestaande triomfboog in Rome.

De Tempel van Antoninus en Faustina werd gebouwd 10 141 na Christus door Keizer Antonius Pius ter ere van zijn overleden vrouw Faustina. Na de dood van de keizer twintig jaar later werd de tempel gewijd aan zowel Antonius als Faustina. In de 7e eeuw werd de tempel omgevormd tot de kerk van San Lorenzo in Miranda. De kerk werd in 1601 herbouwd. De diepe groeven die zichtbaar zijn in de marmeren zuilen worden toegewezen aan pogingen om de zuilen omver te trekken. De touwen branden in de zuilen, maar gelukkig wilden ze niet wijken.

Van de Tempel van Castor en Pollux resten er nog slechts drie pilaren. De oorspronkelijke tempel werd gebouwd in 484 v.Christus. De huidige ruïne dateert van de laatste reconstructie in 6 na Christus. De tempel werd gebouwd door de Romeinse dictator Postumius nadat hij gezworen had een tempel te bouwen indien zijn leger de Tarquinse koning, die de macht had in Rome, kon overwinnen. Volgens de legende hielpen de tweelingen Castor en Pollux het Romeinse leger aan de overwinning.

De ruïnes van de huidige Tempel van Saturnus zijn afkomstig van de tempel die gebouwd werd in 42 v.C. De tempel werd gebruikt als een soort staatskas die bekend stond als het Aerarium. Hier werden tevens de banieren van de legioenen en de decreten van de senaat bewaard. In 20 v.C. werd er door keizer Augustus vlak voor de tempel een hoge zuil geplaatst, de Milliarum Aureum. Alle afstanden tot Rome werden gemeten vanaf deze zuil.

De Tempel van Venus en Roma was het grootste religieuze gebouw van het antieke Rome. Deze indrukkende tempel werd gebouwd in 135 n.C., had een breedte van 100 meter en een lengte van 145 meter.

De Tempel van Vespasianus en Titus (links) en de Tempel van Saturnus (rechts). De bouw van de tempel van Vespasianus en Titus werd aangevat in de éérste eeuw n.C. door Titus die hiermee zijn vergoddelijke vader Vespasianus wilde eren.

De Spaanse trappen zijn gelegen aan het Piazza di Spagna (Spaans plein). Deze elegante trap bevat 137 treden, verdeeld in 12 stukken. Het heeft een onregelmatige doch symmetrisch ontwerp.

Aan de voet van de Spaanse trappen staat de Fontana della Barcaccia, een sobere fontein die in opdracht van paus Urbanus VIII ontworpen werd. Het ontwerp, een kleine boot, werd geïnspireerd door de overstroming van de Tiber in 1598, toen een kleine boot hier strandde nadat het waterpeil terug zakte. 

De Fontana di Trevi of Trevi Fontein is de beroemdste en volgens velen ook de mooiste fontein van Rome. Deze fontein beheerst volledig het kleine Trevi plein, dat haast altijd volgepakt staat met de vele toeristen die de fontein komen bewonderen. De fontein is circa 26 meter hoog en ongeveer 22 meter breed en is gebouwd in opdracht van Paus Clemens XII.

De Trevi fontein bij het vallen van de avond.

Het Castel Sant'Angelo of deEngelenburcht is een indrukwekkend circelvormig gebouw gelegen aan de rechteroever van de Tiber. Het gebouw was oorspronkelijk een mausoleum en ontleent zijn naam aan de legende. Op kerstdag 590 hield Paus Gregorius I een grote plechtige kerkelijke optocht om God te smeken een einde te maken aan de pestepidemie. Bovenop het mausoleum verscheen de aartsengel Michaël. De engel stak zijn zwaard in de schede, wat betekend dat Gregorius gebeden verhoord waren. Paus Pius II liet op de plaats waar de aartsengel zou verschenen zijn een kapel bouwen.

Hier ben je eveneens op wandelafstand van de De Sint-Pietersbasiliek.

Parma is de hoofdstad van de gelijknamige provincie aan de rivier de Parma, en is een belangrijke industriestad die vooral van belang is voor de voedingsindustrie. Aan de stad zijn beroemde producten als de parmaham en de parmezaansekaas verbonden. Het historische centrum van Parma is een doolhof van veelal smalle straatjes.

De Piazza della Pilotta, het centrum van Parma is een complex van gebouwen gebouwd rond 1583.

Verder bezit Parma nog talrijke bezienswaardige gebouwen zoals de 11° eeuwse Kathedraal op de Piazza del Duomo.

Zoals dat vaak gebeurt met Italiaanse gebouwen hebben deze een sobere buitenkant die geen enkele aanwijzing geeft van de pracht en praal aan de binnenzijde. Deze Kathedraal behoort tot een van de mooiste van Romaanse Kathedralen in het noordelijke deel van Italië.

Deze Kathedraal werd voltooid in de 12de eeuw, de klokkentoren ongeveer een eeuw later.

Het pronkstuk ervan is het fresco in de koepel, dat op een schitterende en ingenieuze wijze de Hemelvaart van Maria voorstelt. Corregio leverde dit meesterwerk af rond 1530. Bij de Kathedraal hoort een doopkapel die in schoonheid niet moet onderdoen.

Het Baptisterium (1196), een Romaans, achthoekig gebouw dat is opgetrokken in roze marmer.

De Piazza Garibaldi met het 13° eeuwse Palazzo del Governatore.
Het paleis van de Gouverneur. 

De barok kerk St. Jan van Parma

Orvieto ligt in het zuiden van de Italiaanse regio Umbrië. De stad is gebouwd op een plateau van vulkanisch tufsteen. Voor de bouw van vele momumentale gebouwen zijn eeuwenlang stenen uit het plateau gehaald. Daardoor ontstonden vele onderaardse gangen en gewelven, die nu toeristische bezienswaardigheden zijn geworden.

Het belangrijkste gebouw van Orvieto is de Kathedraal (Duomo di Orvieto), gebouwd tussen het eind van de dertiende en de vijftiende eeuw. Het schip van deze Kathedraal is gebouwd in Romaanse stijl met horizontale zwart-witte banden zoals in Siena en Florence. In 1310 werd de Sienese architect Lorenzo Maitani aangetrokken, die de voorgevel in een revolutionair gotische stijl liet bouwen met een mengeling van vrolijke kleuren die samen met het expressieve werk van de beeldhouwkunstenaars, waarvan hij zelf niet de minste was een ongewoon resultaat opleverde.

Het interieur van de Duomo is prachtig, kleurig en licht, en bevat omvangrijke fresco's van Luca Signorelli.

Vanaf de 42 meter hoge romaanse Torre del Moro is het mogelijk de wijde omgeving van de stad te overzien, tot aan de ingeslapen vulkaan Monte Amiata toe, die 400.000 jaar geleden de bron van het plateau waarop Orvieto is gelegen vormde.

Orvieto is een gezellig dorpje met gezellige pleintjes, smalle steegjes en straatjes en  typische Italiaanse huisjes.

De Vespacar, het ideale vervoermiddel in de smalle straatjes.

De verbinding tussen het lagere gedeelte en de stad zelf wordt onderhouden door een tandradbaan, die het 180 meter hoogteverschil in enkele minuten overbrugt. Een tandradbaan is een spoorlijn met één extra rail in het midden. Een tandradtrein heeft een tandwiel dat in de tanden van de middelste rail grijpt en de trein op deze wijze aandrijft. De helling percentages van een tandradspoorweg kunnen dan ook veel groter zijn dan bij een gewone dubbele rail.

Langs deze smalle tunnel wordt je omhoog getrokken en daal je terug af.

Het mooie Italiaanse landschap bekeken vanaf Orvieto.

Het Gardameer, in het Italiaans "Lago di Garda" is met zijn 160 km omtrek het grootste meer van Italië. Dankzij de talrijke watersportfaciliteiten en zijn zeer milde klimaat is het Gardameer het hele jaar door een Populaire vakantiebestemming. Onze verblijfplaats, Torbole sul Garda is een gemeente in de provincie Trente en is een mooi en gezellig stadje waar de Sacra uitmondt in het Gardameer.

Torbole is een belangrijke stad aan het Gardameer. Dankzij haar winderige positie en het feit dat motorboten hier taboe zijn is het een internationale plaats geworden om te windsurfen en is het een waar paradijs voor de gepassioneerde sportliefhebber. Wil je het ergens anders gaan zoeken, dan kan je in Torbole de boot nemen naar andere mooie plaatsen aan het Gardameer.

Uitstappen die wij gedaan hebben tijdens ons verblijf in Torbole waren:

• Madonna di Campiglio
• Limone sul Garda
• Riva del Garda
• Rovereto
• Malcesine
• Sirmione
• Trento
• Garda

Hier zie je hoe de Sacra uitmondt in het Gardameer.

Het Gardameer vroeg in de ochtend.

Garda is een prachtige, gezellige Middeleeuwse stad met een mooi centrum en een prachtige aangelegde promenade langs het meer met winkeltjes, terrasjes en restaurants. Bewonder de fraaie huizen terwijl je door de vele smalle straatjes wandelt. Geniet op een van de vele terrasjes van een heerlijke espresso of neem de boot en ga naar de andere kant van het Gardameer.

Op de vele terrasjes komt de huismus letterlijk uit je hand eten.

Trento is met 120.000 inwoners de grootste stad in Trentino, heeft een mooi oud centrum met imposante gebouwen, kerken en monumenten. De stad wordt door hoge bergen omgeven. Een daarvan is de 2090 meter hoge Monte Bondone en is in de winter een skioord.

Op het stadsplein genaamd "Piazza del Duomo" staat de Cattedrale di San Vigilio. Deze 12e eeuwse Romaanse Duoma werd pas in 1515 afgewerkt. De éérste architect was Adamo di Arogona. Na hem zijn er nog vele andere geweest maar ondanks de vele architecten is het hen toch gelukt om de invloeden van de Gotiek en de Renaissance buiten te sluiten

Ook op het Piazza del Duomo staat de 41 meter hoge "La Torre Civica"

De Piazza del Duomo is het momumentale centrum van Trento met in het midden van dit plein een 10 meter hoge 18e eeuwse fontein van Neptunus met drietand ontworpen in 1768 door Giongo. Het Neptunusbeeld is een bronzen replica, het stenen originele staat in de hof van het stadshuis.

Aan gezellige terrasjes ontbreekt het op de Piazza del Duomo niet.

In de Via Belenzani, één van de mooiste straten van Trento, staat op nummer 32 het Palazzo Alberti Colicio. Dit is gebouwd in de Venetiaanse Renaissance stijl met een gevel voorzien van mooie fresco's. Het huis is genaamd naar Alberti Colicio, wiens familie gedurende twee eeuwen eigenaar was vanaf 1657.

Sirmione is een gemeente in de Italiaanse provincie Brescia, in de regio Lombardije.
Het Mooie historische centrum bevindt zich op het schiereiland van Sirmione.

Aan het eind van deze smalle landtong, die 4 km het Gardameer insteekt, ligt Sirmione. Het stadje is alleen te bereiken via een voetgangers brug en is dus autovrij. Dit is zeker geen overbodige maatregel daar de straatjes zeer nauw en kronkelig zijn. In het hoogseizoen heerst er hier een gezellige drukte.

De ingang van deze toeristische trekpleister ligt aan het imposante waterslot van de Rocco Scaligeri, een mooi voorbeeld van de 15de eeuwse Italiaanse bouwkunst, gebouwd in het water. Een bezoek aan dit goed bewaard gebleven waterkasteel loont zeker de moeite. Het stadje heeft een klein haventje waar talloze kleine, sloepjes aangemeerd liggen waarmee men een tochtje op het Gardameer (rond het schiereiland) kan maken.

Het dorpje heeft maar 1 hoofdstraat die leidt naar het hoogste punt van Sirmione.

Op het uiterste punt van het schiereiland werd een reusachtige Romeinse villa opgegraven. In de volksmond noemt men die de "Grotto di Catullo". In feite gaat het helemaal niet om grotten, maar om een zeer luxueuze villa uit het einde van de 1ste of de 2de eeuw na Christus. 

Malcesine is een gemeente in de Italiaanse provincie Verona in de regio Veneto. Malcesine lijkt wel het meest schilderachtige stadje rond het Gardameer. Dat je niet de enige bent die dit mooie plekje heeft ontdekt merk je meteen wanneer je er een plekje voor de wagen zoekt.

In de smalle kleine straatjes is er zo veel te zien dat je ogen te kort komt. Niet voor niets dat Malcesine de bijnaam "Parel van het Gardameer" heeft. Romantische doorkijkjes, prachtige oude panden allemaal bezaaid met de mooiste bloemen. Om de innerlijke mens te versterken kan men het best proberen een tafeltje te bemachtigen op een van de terrassen aan het haventje. Daar kan je in alle rust achter een heerlijke espresso of een heerlijke Italiaanse coupe ijs gaan zitten genieten. Deze kleine haven is het kloppend hart van deze zeer levendige stad.

De oude Burcht van het roemrijke geslacht de Scaligeri zal zeker niet aan jou aandacht ontsnappen. De Scaligeri ook wel de heren van Verona genoemd, bouwden deze burcht tijdens de 13 / 14e eeuw.

Vermoedelijk dateert deze burcht uit de tijd van de Longobarden, het werd later door de Fransen verwoest en in de 13de eeuw weer door de Scaligers herbouwd. Het ligt op een vooruitspringende rots, die in een punt loodrecht boven het meer eindigt. Zeer indrukwekkend is de meer dan 30 meter hoge toren. Dit geheel is een belangrijke bezienswaardigheid. Onder aan de burcht heb je een klein kiezelstrand dat populair is bij de plaatselijke bevolking.

Van op het kasteel heeft U een mooi uitzicht over het Gardameer en omstreken.

Maria Dolens, de vredesklok van Rovereto.

In Italië, meer bepaalt in Rovereto staat een klok die met haar hoogte van 3,36 meter en doorsnede van 3,21 meter de grootste klok van de wereld is. Deze klok wordt de Maria Dolens genoemd, omdat ze gewijd is aan de herinnering van de gesneuvelden van de Grote oorlog van 1914-1918. De klok werd op 30 oktober 1924 gegoten waarbij gedeelten van kanonnen werden samengesmolten.

Sindsdien heeft de klok verschillende lotgevallen meegemaakt. Ze werd op 13 juni 1939 in Verona gesmolten, omdat ze niet de gewenste klank had. Op 26 mei 1940 kwam ze terug naar Rovereto, maar bleef inactief tot 1945. Het leek alsof ze met haar stilte de Tweede Wereldoorlog 1940-1945 wilde kenmerken.

In 1960 vertoonde de klok een scheur en werd ze op 1 oktober 1964 opnieuw gesmolten. Op 31 oktober 1965 zegende paus Paulus VI de klok op het Sint Pietersplein te Rome, waarna ze in triomftocht naar Rovereto ging.

Op de klok zijn wensen van paus Pius XII en paus Johannes XXIII gegraveerd namelijk; Niets gaat door vrede verloren, alles kan door oorlog verloren gaan. De klok slaat momenteel iedere avond honderdmaal om alle gevallen in alle oorlogen in de wereld te gedenken.

De plaats waar de vredesklok van Rovereto staat, is een internationale ontmoetingsplek geworden. Rond de klok staan de vlaggen van 85 landen, waarbij zelfs die van Israel en Palestina naast elkaar staan.

Fantastisch uitzicht van op de heuvel waar de vredesklok staat.

Riva del Garda ligt in Trentino-Zuid-Tirol en is het meest noordelijke stadje aan de oevers van het Gardameer. Het ligt in bergachtig gebied en heeft een mooie haven die uitgeeft op het Gardameer. In het centrum heb je een historische binnenstad met huizen geschilderd in pasteltinten.

In het oosten wordt Riva begrensd door de Monte Baldo met een hoogte van 2218 meter en in het westen door de Monte Rochetta met een hoogte van 1575 meter. Net als in zovele andere dorpjes hier aan het Gardameer is de economie vooral gebaseerd op het toerisme. Rond Riva bevindt zich tevens wat papierindustrie en handelswerknijverheid.

De belangrijkste bouwwerken van Riva del Garda zijn de Torre Apponale die dateert van 1220, het Palazzo Pretorio uit 1375 en het kasteel op de helling van de Monte Rochetta dat nog dateert uit de Venetiaanse tijd.

De waterval van Varone in Riva del Garda.

De waterval van Varone is een van de karakteristieke toeristische attracties van het Gardameer. Hij ligt langs de weg van Riva naar Tenno, in een kloof waar de rivier de Tenno zich bijna 100 meter omlaag stort om dan verder op in het Gardameer uit te monden.

Om de Cascata del Varone te zien moet je enkele tientallen meters in de grot wandelen. Het is er lekker koel door de fijnen nevel die er hangt. Dit is een ideale plek om tijdens de warme zomermaanden eens lekker af te koelen, een natuurlijke airconditioning zeg maar. Foto's trekken is door de nevel al iets moeilijker.

Natuurliefhebbers komen hier zeker aan hun trekken.

Prachtig uitzicht !

Limone sul Garda is een gemeente in de Italiaanse provincie Brescia (regio Lombardije) en ligt op ongeveer 69 meter boven de zeespiegel. Het dorpje telt ongeveer 1000 inwoners, maar tijdens de zomermaanden groeit de populatie flink mede dankzij de hotels in het dorpje en lopen er dan zo,n 10.000 toeristen rond. Niet alle toeristen verblijven op Limone, een groot deel komt aan per boot als dagtoerisme.

Tot halverwege de vorige eeuw was het kweken van citroenen de grootste bron van inkomsten in Limone. Nog altijd zie je de betonnen palen die aan de rand van de citroenboomgaarden staan. Tussen de palen werden doeken gespannen om de vruchten in de winter te beschermen.

Met de ingebruikname van de "Gardesana Occidentale", de schitterende weg vanuit Riva del Garda langs het meer naar het zuiden werd Limone uit zijn isolement verlost en is sindsdien goed bereikbaar voor de toeristen.

Hiermee verdrong het toerisme de cultuur van de citroenen als bron van inkomen.

Het oude deel van het stadje, tussen het meer en de kustweg is een wirwar van smalle en steile straatjes vol winkeltjes.

Langs de oever van het Gardameer is een fraaie boulevard waar de vele terrasjes je uitnodigen om even rustig te genieten. 

In april 2008 zijn rond deze plaats spectaculaire achtervolgings scene's opgenomen voor de 22° James Bond film o.a. in de tunnels richting Tremosine en richting Riva.

Madonna di Campiglio maakt deel uit van de gemeente Pinzole in de provincie Trente (Italië). Het is bij vele bekend vanwege zijn wintersportgelegenheden, maar is in de zomer eveneens een aanrader om eens te bezoeken.

Het dorpje ligt op een hoogte van 1550 meter en bevindt zich in het mooie basin tussen de bergketens van de Brenta Dolomiti en de gletsjers van de Adamello en de Presanella. 

Madonna di Campiglio heeft in de zomer een gevarieerd aanbood voor de toeristen, dankzij de prima accomodatiemogelijkheden en de natuur die voor unieke uitzichten zorgt. U kunt hier de klassieke Dolomietenpaden volgen. Met enkele stappen buiten het dorp staat u tussen de meren, valleitjes, beekjes en de berghutten. Ons bezoekje aan Madonna di Campiglio was helaas maar beperkt tot 1 dag.

Genieten van het uitzicht tijdens het omhoog gaan met de lift.

Adembenemende uitzichten.
In de verte zie je zelfs de sneeuw in de bergen liggen.

Handig tijdens de wintermaanden.

Vespacar

De Piaggio Ape of Vespacar (Italiaans voor bij, spreek uit als apéé) wordt nog steeds vanuit Italië door Piaggio geleverd.

Vespa/Piaggio maakt zelf echter ook veel modellen met zowel 3- als 4 wielen. Meestal met een tweetakt motor waarin benzine en olie gemixt worden. Er zijn zelfs diesel- en electrische uitvoeringen. Oorspronkelijk werd deze soort voertuigjes veelal gebruikt door Italiaanse bakkers, die hiermee snel door de stad konden "zoemen" om hun delicatessen rond te brengen. Zelfs de bekende Genuaanse bakker Francesco Marchese, de uitvinder van de "spuntini" begon zijn bedrijfje met behulp van de Vespa Ape.

Tegenwoordig kom je ze minder tegen maar zie je ze toch nog regelmatig hier en daar opduiken al is het maar om je bedrijf of zaak te promoten.