Uitstapjes en vakantie's

De garage

Het kleine dorpskerkje

De Lourdes Grot

Het kruideniers winkeltje

De Drukker

Op 10 minuten van het Franse Calais, gelegen in het midden van een landelijke omgeving vind je het ecomusée St Joseph Village. St Joseph Village is een openluchtmuseum dat je terug brengt naar het begin van de 20e eeuw. Het hele dorp is waarheidsgetrouw nagebootst. Maak kennis met de oude vergeten ambachten zoals de smederij, de timmerman, drukker, molenaar, klokkenmaker enz ...

Binic ligt in de regio Bretagne in het departement Côtes-d'Armor. Een bezoek brengen aan deze plaats stond niet op ons programma, maar de aanblik tijdens het voorbij rijden sprak ons zodanig aan dat ik rechtsomkeer maakte en op zoek ben gegaan naar een parking.

Bagnoles de l’Orne ligt ten zuidoosten van Normandië en is een piepklein dorpje omgeven door een mooi natuurgebied dat ook wel het Zwitserland van Normandië genoemd wordt.  Bagnoles de l’Orne is een kuuroord en komt daardoor voor op alle toeristische kaarten van Normandië. Alhoewel het maar goed 1000 inwoners telt beschikt deze gemeente over een Casino, gelegen vlak aan het meer en het park. In het dorpje ben je vlug uitgekeken maar de wandelaars kunnen hier hun hartje ophalen.

De Batterie van Azeville bevindt zich vlak achter Utah Beach. De rondgang begint vanaf de bunker aan de hoofdingang om dan via de ondergrondse gangen naar de andere bunkers en de munitieruimtes te gaan.

Het gehele complex is goed onderhouden en is zeker een bezoekje waard. De batterij ligt op 4 km van de kust en diende als ondersteuning voor de batterie van Crisberq. Tijdens de nacht van 5 op 6 juni 1944 werd de batterij van Azeville aangevallen door Amerikaanse paratroepen, maar kon toch in de ochtend van 5 juni zijn kanonnen richten op de stranden van Utah Beach. De Batterie was zo zwaar verdedigd, dat het de Amerikanen dwong om via een andere kant de batterie aan te vallen. Uiteindelijk werd na intensieve gevechten op 9 juni de batterie ingenomen.

De bunkers zijn nog deels voorzien van hun oorspronkelijke camouflage zoals de nepsteen beschildering die de geallieerden de indruk moest geven dat het ging om huizen van burgers.

Overal op de bunkers zijn sporen van granaat en kogel inslagen te zien.

In het omliggend grasveld zie je vaak niet meer dan de verluchtingspijpen die voor verluchting moesten zorgen in het ondergrondse gangenstelsel.

In Longues-sur-Mer bevind zich de "Batterie de Longues". Deze batterie werd gebruikt door de Duitsers om aanvallen en schepen uit zee te bestoken. De bunkers in Longues-sur-mer zijn grotendeels nog intact. Ze zijn ook een van de weinige bunkers waar dat er nog kanonnen in enkele bunkers aanwezig.
Het hele gebied geeft een goed voorbeeld van hoe de Atlantische muur werd opgebouwd.

Bij de bekende film "The Longest Day" zijn de bunkers gebruikt als filmmateriaal.

Vanuit deze bunker werd het vuur van de kanonnen op Longues-sur-Mer gecontroleerd en gericht op de invasie van de geallieerde schepen.

In de verte zie De Mulberryhaven van Arromanches

Een blik op het (nu) mooie en rustige Engels kanaal vanaf Longues-sur-Mer.

De Mulberryhaven van Arromanches was een van de twee havens die in 1944 na de landing in Normandië werden aangelegd. De haven bij Arromanches-les-Bains was nodig om na de invasie de geallieerden troepen te kunnen blijven bevoorraden en groot materieel aan land te kunnen brengen. Hiervoor was het nodig dat schepen met een grote diepgang konden aanmeren. De bekende zeehavens in Normandië waren moeilijk in te nemen en zouden naar verwachting ook door de Duitsers onklaar worden gemaakt.

Met de aanleg van de tijdelijke haven werd op 7 juni 1944 gestart door het tot zinken brengen van oude oorlogs- en vrachtschepen. Op deze wijze ontstond een golfbreker met een totale lengte van ca. 7 km. Hierop volgend werden aan de zeezijde achter de gezonken schepen, zogenaamde Phoenix-caissons tot zinken gebracht.

Deze caissons waren in het geheim vooraf al in Engeland vervaardigd. In de luwte van de golfbreker werd een uit stalen pontons opgebouwde drijvende loskaden aangelegd, ie via drijvende bruggen verbinding kreeg met de stranden van Arromanches.

De haven functioneerde goed maar werd na enkele dagen (19 juni 1944) geteisterd door een zware voorjaarsstorm welke drie dagen aanhield. Hier waren de Mulberryhavens niet op berekend maar de schade was te herstellen waardoor deze een belangrijke bijdrage heeft kunnen leveren bij de bevoorrading van de manschappen.

De haven in Arromanches-les-Bains was een tijdelijke oplossing en bestaat niet meer, maar een deel van de caissons is voor de kust blijven liggen.

zie ook: http://www.prinsesirenebrigade.nl/sumatra.htm

Deze foto's zijn ook genomen in het Ecomuseé d'Alsace.

Bouwjaar 1933 (onderstaande foto)

Bouwjaar 1938 (onderstaande foto)

Bouwjaar 1958 (onderstaande foto)

Enkele tweewielers.

Grandfontaine ligt op 695 meter hoogte in het middelgebergte van de Bas-Rhin, dicht bij de Moezelregio. Het dorp strekt zich uit langs diverse riviertjes die uitmonden in de Bruche. Op 3 km van Grandfontaine trekt de Donon met zijn 1008 meter hoogte de aandacht. Dit bergmassief van de vogezen bestaat uit dennenbossen afgewisseld met diepe valleien. De grootste stad in de buurt van Grandfontaine is Obernai en ligt op een afstand van 25 km.

Tijdens ons kort verblijf in Grandfontaine hebben wij volgende plaatsen bezocht:

• Obernai
• Ungersheim
• Riquewihr
• Ribeauvillé
• Colmar
• Duitse militaire begraafplaats van Fréconrupt (La Broque 1914 - 1918)
• Franse Militaire begraafplaats (Nécropole National du Donon 1914 - 1918 en 1939 - 1945)

Tijdens ons verblijf in Grandfontaine hebben wij ook een bezoekje gebracht aan de Duitse militaire begraafplaats van Fréconrupt. Op deze begraafplaats liggen 1933 Duitse militairen begraven waarvan 1297 in een gemeenschappelijk graf. De meesten zijn gevallen in augustus 1914 tijdens de éérste Wereldoorlog. 

In april 2007 is deze begraafplaats het slachtoffer geworden van vandalisme. Er werden opschriften aangebracht zoals "Adolf komt terug" en "SS" en er werden overal hakenkruisen aangebracht. Deze opschriften werden aangebracht op de muur rond het kerkhof en op de paadjes die naar het kerkhof leiden.
De graven zelf bleven ongeschonden.

In dit gemeenschappelijk graf liggen 1297 gesneuvelde Duitse militairen.

Riquewihr ligt in het Franse departement Haut-Rhin. Het stadje is bekend vanwege de wijnbouw en is een belangrijke toeristische trekpleister, omdat het zijn typische uiterlijk van een Elzasser wijndorp heeft behouden.

Dit schilderachtige dorpje is ongetwijfeld het meest bekende en druk bezochte wijnstadje van de Elzas. Dit dorpje verdient zeker en vast een bezoekje, alhoewel het aan te raden is dit tijdens de voormiddag te doen wegens de grote drukte. Het hele stadje oogt bijzonder pittoresk. Het oude centrum heeft veel huizen in vakwerk. Riquewihr heeft zijn stadsmuur behouden met de mooie stadspoort en is gelukkig intact gebleven aan de verwoestingen van de oorlog.

Het hele stadje oogt bijzonder pittoresk, maar de plaatselijke middenstand maakt wel misbruik van de grote toevloed aan toeristen. Het dankt zijn welvaart aan de riesling, die ook vandaag nog heel wat wijnkenners lokt.

Onderstaande foto: zicht vanuit de wijnvelden op Riquewihr.

Ribeauvillé is een toeristische trekpleister aan de voet van de drie kastelen van Ribeaupierre (Girlsberg, Saint-Ulrich en Haut-Ribeaupierre uit de 12e en de 13e eeuw). De lange hoofdstraat, die in de namiddag verkeersvrij is, wordt in twee gedeeld door de Metzgerturm, de voormalige stadspoort die het oudste stadsgedeelte afscheid van het nieuwere stadsgedeelte. Je komt er zeker niets tekort. Er zijn voldoende winkels met plaatselijke specialiteiten, leuke eethuisjes en gezellige terrasjes.

Het Ecomuseé d'Alsace is een 20 hectare groot park dat je meteen doet denken aan Bokrijk in ons eigen landje maar dan wel met de typische Elzasser vakwerkhuizen. Al deze huisjes, boerderijen e.a. werden in dit park heropgebouwd om ze te redden van verval of sloop in hun dorpen van oorsprong. Net als in Bokrijk kan je in verschillende huisjes nog de oude ambachten zien beoefenen zoals Pottenbakken, smid, houtzager, enz ... Het park huisvest ook heel wat dieren zoals geiten, paarden, ezels, eenden, en alles wat er zoal thuishoort in zo'n typisch oud dorpje. Ook de ooievaars hebben hier hun stekje gevonden. Het park is grotendeels aangepast aan de noden van de ooievaars zodat deze ongestoord hun nest kunnen bouwen, broeden en hun jongen grootbrengen. Dit mooie openlucht museum ligt vlak achter de verlaten steenkoolmijn van Ungersheim.

Een bezoekje brengen aan de kapper gebeurde destijds blijkbaar ook al.

Tijdens ons bezoek in dit jaar (2010) waren er maar liefst 23 ooievaarsnesten in het park!

Op de Nationale begraafplaats "Nécropole Nationale du Donon" in Grandfontaine liggen 324 Franse soldaten die gesneuveld zijn tijdens de éérste en tweede wereldoorlog. 181 van deze soldaten zijn begraven in 2 zuilen.

De linkse zuil bevat de relikwieën van 110 onbekende soldaten van de 17e, 20e, en 21e bataljon.
De rechter zuil bevat de relikwieën van 71 onbekende soldaten van de 17e, 21e en 140e infanterie regiment en het 11e regiment genie.

Colmar is de hoofdstad van de Elzaswijn, een belangrijk winkelcentrum en ongetwijfeld ook de bekendste plaats van de omgeving. In het oude stadsgedeelte kan je door de smalle straatjes slenteren, langs vakwerkhuizen en onder de rijkversierde, smeedijzeren uithangborden.

Ben je in Colmar dan moet je zeker de wijk "Klein Venetië" eens opzoeken. Je kan hier heerlijk wandelen langs de pittoreske kanaaltjes en de typische huisjes. Heb je geluk, dan kan je ook een plaatsje bemachtigen langs deze kanaaltjes om gezellig iets te eten. Wil je helemaal in de sfeer van Venetië komen dan moet je zeker een boot tochtje maken op de smalle kanaaltjes. Maar helaas zoals de naam reeds laat vermoeden is deze wijk zeer klein en ben je jammer genoeg vlug uitgewandeld in Klein Venetië wat toch zeker een aanrader is.

De wijk "Klein Venetie".

Bij het verlaten van Colmar kwamen we nog het vrijheidsbeeld van Colmar tegen.

De ontwerper van het vrijheidsbeeld Frédéric Auguste Bartholdi werd in 1834 geboren in Colmar en stierf in Parijs in 1904. Hij was een Franse beeldhouwer die het Vrijheidsbeeld van New York ontwierp. Het beeld werd in 1886 aan de Verenigde staten geschonken.

Buiten het Vrijheidsbeeld van New York en dit van Colmar staat er ook nog een kleinere versie van het Vrijheidsbeeld in Parijs vlakbij de wel gekende Eiffeltoren.

Op zondag 20 augustus 1944 komt de beslissende fase van de Slag van Normandië tot een einde. De Duitse soldaten zijn in de Zak van Falaise zoals deze genoemd werdt volledig omsingeld en worden compleet weggeveegd. 5 Duitse Tigerpantzers die de aanval tegemoet gingen, gaan bij Guerquesalles in positie.

1 van hen, de Tigerpantzer-type E Nr.231 rijdt richting Vimoutiers en komt op 19 augustus, net voor het bereiken van de stad, waarschijnlijk door een tekort aan brandstof tot stilstand. Hij wordt door de bemanning met 2 springladingen buiten werking gesteld.

Tot halfweg de jaren zeventig lag deze Tigerpantzer gewoon langs de weg waar dat hij tot stilstand was gekomen. Een Amerikaanse bulldozer duwde de Tigerpantzer nadien opzij om de weg vrij te maken.

De stadt Vimoutiers heeft deze Tigerpantzer, waarvan er slechts 2 exemplaren in Frankrijk staan opgekocht, gerestaureerd en zo gered van de sloop. Sinds 1975 staat hij als monument opgesteld op de huidige locatie.

Tussen 1942 en 1944 werden er door Henschel 1355 Tigerpantzers gemaakt.

Korte beschrijving:

• Bemanning: 5 personen
• Afmetingen: Lengte 8,24 meter – Breedte 3.15 meter – hoogte 2.88 meter
• Gevechtgewicht: 56,9 ton
• Snelheid op verharde wegen: 38 km/h - Bereik 90 a 100 km
• Snelheid in het veld: 19 km/h - Bereik 60 km
• Motor: V-12 cilinder motor
• Bewapening: 1 kanon 2 machinegeweren 1 granaatwerper

Even voorbij Straatsburg ligt het charmante stadje Obernai. Obernai is één van de vele toeristische trekpleisters van de regio "Bas-Rhin" en trekt jaarlijks vele bezoekers. Dit kleine gezellige stadje is een bezoekje meer dan waard. Obernai is nog gedeeltelijk ommuurd en de oude authentieke vakwerkhuizen en gebouwen zijn prachtig gerenoveerd.

Trouville heeft een paar leuke winkelstraatjes en een eigen haven. Trouville-sur-Mer is ontstaan als vissershaven, pas later werd het een badplaats. De visserij bleef daarnaast een belangrijke bron van bestaan.

Wil je te voet van Trouville naar Deauville gaan dan kan je dit via het voetgangerspondje dat jou overzet
of je kan helemaal omlopen via de Belgen-Brug.

Deauville en Trouville zijn tweelingsplaatsjes. Deauville heeft een langgerekt breed zandstrand. Er wordt hier een soort "wall of fame" gevormd door alle bekende Amerikaanse filmsterren die hun eigen hekje voor de kleedkamers hebben. Sinds 1975 vindt er jaarlijks een festival voor Amerikaanse films plaats namelijk, het Festival du cinéma américain de Deauville.

Als je door de straatjes van Deauville wandelt merk je onmiddellijk dat je hier in een duurdere badplaats bent.

Honfleur is gelegen op enkele kilometers van "Pont de Normandië" op de zuidelijke rand van de Seine, tegenover Le Havre en is vooral bekend voor haar oude schilderachtige haven. Met een bezoek aan Honfleur neemt u een duik in het verleden en maakt u kennis met een unieke omgeving, die de bewoners bewust hebben willen bewaren. De smalle straatjes dompelen u onder in een Middeleeuwse sfeer. Alhoewel Honfleur trots is op zijn verleden, is het ook een havenstad die zich nadrukkelijk op de toekomst richt. Wij hebben slechts een blitzbezoek gebracht aan Honfleur en achteraf bekeken was dit wel jammer, daarom is dit zeker een reden om nog eens terug te gaan.

Etretat, dat tussen Le Havre en Fécamp ligt, is bekend omwille van haar mooie kliffen. Een avontuurlijk en natuurlijk bouwwerk van rotsen, bogen en klippen, gevormd door de erosie van de branding en de wind. Dit zeer mooie bouwwerk is door het keienstrand omgeven. Etretat beschikt over een mooie wandelpromenade langs het strand waar je de innerlijke mens kan verstevigen in een van de vele eetgelegenheden.

Langs de promenade kan je ook kennis maken met de vele kunstenaars
die ieder op hun manier deze mooie krijtrotsen vastleggen.

Via kleine weggetjes kan je omhoog wandelen en leiden deze je naar de top van deze kliffen. Ondertussen kan U uw ogen de kost geven dankzij de boeiende fauna en flora. De kliffen van Etretat zijn wereldwijd gekend.

De Pont de Normandië maakt deel uit van de Franse snelwegroute A29.

Bij Le Havre is over de Seine de prachtige Pont de Normandië gebouwd. De Pont de Normandë is een hangbrug die in Normandië de Seine overspant en hiermee de havenstad Le Havre met Honfleur verbindt. Met een totale lengte van 2.143,21 meter en een overspanning van 856 meter tussen twee pilaren is deze brug een van de langste in zijn soort in Frankrijk. De twee betonnen pilaren hebben de vorm van een omgekeerde Y. Het gewicht van elke pilaar is 20.000 ton en heeft een hoogte van 214,77 meter.

Na 7 jaren aan deze brug gewerkt te hebben is ze op 20 januari 1995 in gebruik genomen.

Om deze brug met de wagen over te mogen moet je eerst de péage (tolstation) passeren. Verder is er aan deze péage een parkeerplaats aangelegd, van waaruit je een wandeling kan maken om deze indrukwekkende brug te verkennen. Naast vier rijstroken zijn er aan weerszijden voetpaden aangelegd of kan je via trappen omhoog om over de snelweg te lopen vanwaar dat je een prachtig uitzicht hebt.

Deze foto's zijn genomen vanaf het observatieplatform boven de snelweg.

Vlakbij ligt er nog een indrukwekkend viaduct.
Als iemand weet hoe deze brug noemt mag je altijd een berichtje achterlaten.

De Beny-sur-Mer Canadian War Cemetery bevat voornamelijk zoals de naam zegt, Canadese soldaten die sneuvelden tijdens de slag om Normandië. Verder liggen er ook 4 Britse soldaten. De Britse soldaten hebben markers die zeer vergelijkend zijn met deze van de Canadese, maar met een ander insignia i.p.v. het esdoornblad.

Op deze begraafplaats rusten 2048 Canadese soldaten die vochten voor de vrijheid en hiervoor hun leven hebben gegeven.

Tijdens mijn kort verblijf op deze begraafplaats viel 1 graf mij op namelijk, dit van A. M. Cheeseman.
Het was meer de krans met het schrijven die in het oog sprong.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik na het lezen toch wel even stil was. Na 65 jaar is deze A. M. Cheeseman nog steeds niet vergeten en wordt zijn graf nog steeds bezocht door zijn Canadese familie.
De éérste nota (linkse) is van de toen 5 jarige neef van A. M. Cheeseman en de tweede nota is van de dochter van de nu 70 jarige neef van A. M. Cheeseman
(De vertaalde tekst staat onder de foto's).

(Linkse tekst) 

Allain, Ik was 5 jaar oud toen je naar de oorlog ging, maar ik herinner me de dag dat je vertrok nog steeds.
Wanneer de woorden van uw overlijden kwamen werd het leven van je ouders en de rest van ons verwoest met dit verschrikkelijke nieuws. 
Met het verstrijken van meer dan 65 jaar was je nooit uit onze gedachten.
Mijn dochter Julia, een lid van de Canadese strijdkrachten, plaatst daarom deze nota op jou graf.
Dank voor je te offeren.

Cousin Barney Adams. 

(Rechtse tekst)

Allain, mijn man en ik leggen deze krans voor mijn vader, jou neef en voor ons.
Wij willen U bedanken voor alles wat je hebt gedaan.
Je hebt je plicht gedaan en daardoor hebben wij gelukkig kunnen leven.
Rust in vrede met de gedachte dat wij trots op jou zijn en zeer dankbaar.

Met al onze liefde
Mcpl Julia Bryan en Mcpl David Bryan. 

Een klassieker onder de citytrips is ongetwijfeld Parijs. Niet te verwonderen als je kan uitpakken met de Eiffeltoren, Montmartre, Notre Dame, Louvre, Champs-Elyseés, Moulin Rouge enz ... allemaal namen die van Parijs de meest romantische stad maken.

Ons hotel was gelegen in de wijk "Montmartre" recht tegenover het kerkhof van "Montmartre". Dit kerkhof dateert van 1795 waar ook wel enkele bekende personen begraven liggen.

Dalida, is één van deze personen die op dit kerkhof begraven ligt. Op haar graf dat vandaag de dag nog steeds wordt voorzien van verse bloemen staat een levensgroot beeld van haar. Dalida werd geboren in Cairo op 17 januari 1933 en is overleden in Parijs op 3 mei 1987. (http://www.dalida.com/menu.html)

De Sacré-Coeur is gebouwd op de heuvel "Montmartre, en is gelegen op wandelafstand van ons hotel in de gelijknamige wijk Montmartre. De heuvel is ongeveer 134 meter hoog en staat bekend voor zijn vele trappen. Montmartre is voor de toeristen een van de bekendste plekken van Parijs. De wijk Montmartre trekt al heel lang schilders aan die je daar dan ook aantreft.

Boven op Montmartre heb je een fantastisch uitzicht op de stad Parijs. In de verte zie je de Montparnasse hoog boven Parijs uitsteken. 

Net als de De Sacré-Coeur ligt ook de Moulin Rouge in Montmartre. Deze extravagante plek met een enorme dansvloer en overal spiegels is bekend omwille van de schitterende vrouwen die er voor jou dansen. Wil je er een avondje doorbrengen dan kost jou dit al gauw 95 euro om er binnen te geraken.

Tour Montparnasse is de hoogste wolkenkrabber van Parijs en staat in het centrum van Parijs in de wijk Montparnasse op de gelijknamige straat.

Deze wolkenkrabber is gebouwd tussen 1969 en 1974. Het ontwerp is van architect Robert Saubot. De 210 meter hoge toren heeft 58 verdiepingen, waarvan 54 met kantoren. Op de 56ste verdieping bevindt zich een restaurant, een expositieruimte en een mini bioscoop. Via trappen komt men op het hoogste en grootste terras van Parijs namelijk het dak (59 ste verdieping) vanwaar men een uniek uitzicht heeft over de stad Parijs.

Uitzicht over Parijs vanaf het dak van de Montparnasse.

De Cathédrale Notre-Dame de Paris (Onze-Lieve-Vrouwkathedraal van Parijs) is een Imposante Kathedraal in het centrum van Parijs. De Kathedraal werd in opdracht van Bisschop Maurice de Sully gebouwd. De éérste steen werd in 1163 door Paus Alexander III gelegd en werd voltooid in 1345.

De twee volgende bezienswaardigheden zijn ongetwijfeld door iedereen bekend namelijk
de Eiffeltoren en de Arc de Triomphe.

De Eiffeltoren meet 317 meter en was oorspronkelijk gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1889. Deze toren is het symbool van Parijs en is ontworpen door Maurice Koechlin en Emile Nouguier, 2 medewerkers van Gustav Eiffel. Op het éérste platform bevindt zich een expositie over de Eiffeltoren met foto's, schilderijen en informatie. Met de lift is het mogelijk naar de top van de Eiffeltoren te gaan. Vanaf de top heb je net als op de Montparnasse een uniek uitzicht over Parijs.

Dan heb je de Arc de Triomphe. Deze is waarschijnlijk een van de bekendste triomfbogen van de wereld. Hij is 50 meter hoog en werd gebouwd op een van de drukste verkeerspleinen van Parijs namelijk, op de Place Charles de Gaulle aan het westelijk eind van  waarschijnlijk de bekendste straat van Parijs namelijk de Champs-Elysées.

In de buurt van de Eiffeltoren staat er ook een Exacte kopie van het Vrijheidsbeeld.

Deze replica van 11,50 meter bevindt zich op het Ile des Cygnes aan de Seine. Dit beeld werd onthuld in 1885. Omdat toen het bronzen beeld nog niet klaar was, werd een gipsen kopie gebruikt. Het originele beeld werd in 1889 geplaatst.

Tenslotte heb je nog het kasteel van Versailles dat sinds 1792 een nationaal museum is. In 1624 werd dit kasteel bij het gehucht Versailles op ongeveer 19 van Parijs opgetrokken. Dit kasteel beschikt over schitterende tuinen.

Parijs heeft echter ook een keerzijde. 
Het is een cliché-beeld van Parijs: clochards, zwervers, die aan de oevers van Seine onder de bruggen slapen. 

De Bretteville-sur-Laize Canadian War Cementery is een militaire begraafplaats met voornamelijk Canadese soldaten die sneuvelden tijdens de Slag om Normandië. Deze begraafplaats is gelegen in Cintheaux, een gemeente in de regio Basse-Normandië in de buurt van Caen. Zoals typisch is van de militaire begraafplaatsen in Frankrijk is ook deze net als alle andere Militaire begraafplaatsen prachtig aangelegd en goed onderhouden.

Deze begraafplaats werd opgericht als een permanente rustplaats voor Canadese soldaten die voorheen tijdelijk bijgezet waren in de kleinere begraafplaatsen in de buurt van waar deze waren gevallen. In het totaal liggen er 2955 soldaten begraven waarvan 2782 Canadese, 80 Britse, 4 Australische, 1 Nieuw-Zeelander, 1 Franse en 87 niet geïdentificeerde.

Op deze begraafplaats liggen de resten van 9 sets van broers, dit is een record voor een tweede Wereldoorlog begraafplaats.

De Geallieerden moesten de haven van Cherbourg zo snel mogelijk zien te veroveren. Het plan was om amerikaanse parachutisten te laten landen in het kleine plaatsje Sainte Mére-Église en contact te laten maken met de soldaten die aan land kwamen bij Utah Beach. De bedoeling was om de weg naar Cherbourg af te snijden, waardoor de Duitsers geen versterking meer konden sturen om hun troepen in de haven te helpen.

Echter het slechte weer in de nacht van 5 juni zorgde ervoor dat veel parachutisten uit koers raakten, waardoor de verschillende eenheden elkaar kwijt raakten. De Amerikaanse manschappen hadden zogenaamde "crikets" die een klinkend geluid maakten voor hun dropping ontvangen. Deze waren bedoeld om elkaar kenbaar te maken in het donker.

De Duitsers hadden echter van deze crikets gevonden bij gesneuvelde Amerikaanse soldaten en lokten daarmee Amerikaanse soldaten in de val.

De 82 ste Divisie van de Airborntroepen lande rond Sainte Meré-Eglise. Sainte Mére Eglise is een gemeente in het Franse departement Manche in de regio Basse-Normandie en werd als eerste stad bevrijd op 6 juni 1944.

Sommige landden per ongeluk in het stadje zelf en werden neergeschoten door de Duitsers. Twee parachutisten waaronder John Steele bleven echter aan de kerktoren hangen op het dorpsplein. Hij probeerde zich los te snijden maar werd ontdekt door een Duitser die hem onder vuur nam. John werd geraakt in de voet en deed zich voor alsof hij dood was.

Het stadje werd uiteindelijk omstreeks vijf uur in de morgen door de Amerikaanse paratroepen ingenomen en werd John Steele uit zijn hachelijke situatie bevrijd. Bij zonsopgang hadden de Amerikaanse Airborntroepen hun doel behaald. De weg naar Cherbourg was voor de Duitsers afgesloten.

Aan de kerktoren hangt nu een parachutistenpop die doet denken aan John Steele die met zijn parachute aan de toren bleef hangen. John Marvin Steele zoals hij voluit heette was geboren in Metropolis, IL in 1912 en is overleden op 16 mei 1969 ten gevolge van Kanker. Hij ligt begraven op het Masonic Cemetery in Metropolis, IL.

Het legendarische Airborne museum gelegen in Sainte Mére Eglise, vlakbij de kerk, brengt hulde aan de 15.000 Amerikaanse parachutisten van de 82e en de 101e Airborne divisie die in de nacht van 5 op 6 juni 1944 boven Sainte Mére Eglese gedropt werden. Daarnaast worden hier ook heel wat verschillende uniformen en voertuigen tentoongesteld.

Op het dorpsplein staat een monument ter nagedachtenis van de parachutisten van de twee Airborne Divisies

Ook staat hier een Waco-zweefvliegtuig en een Douglas C47 Argonia opgesteld in originele staat.
De Douglas heeft bij de landing parachutisten gedropt en zweefvliegtuigen gesleept.

Cap Gris-Nez ligt 16 km ten zuidwesten van Cap Blanc-Nez in het departement Pas-de Calais. De top ligt 50 meter boven de zeespiegel.

Dit stukje Frankrijk ligt het dichtst bij het Verenigd Koninkrijk. Bij helder weer kan je van op Cap Gris-Nez de Engelse kust zien.

Het was ook hier dat ondermeer Adolf  Hitler en Hermann Göring in 1940 over het kanaal richting Engeland keken nadat hun legers West-Europa hadden veroverd.

De Duitse Militaire begraafplaats in Orglandes is een militaire begraafplaats in Normandië. Hier lagen oorspronkelijk 7358 Duitse gesneuvelde soldaten samen met enkele duizenden Amerikaanse soldaten. Toen na de oorlog de Amerikaanse soldaten werden verplaatst naar de Amerikaanse begraafplaats in Normandië werden de lege graven gebruikt voor het herbegraven van Duitse gesneuvelden uit de omgeving. 

Op deze begraafplaats rusten nu 10.152 Duitse soldaten die gedurende de Tweede Wereldoorlog, voornamelijk tijdens de Slag om Normandië, zijn omgekomen.

Cap Blanc Nez is een krijt kaap aan het kanaal bij de Franse gemeente Escalles in het departement Pas-de Calais. Haar top ligt op 134 meter boven de zeespiegel en behoorde tot de Atlantikwall. Bovenop de kaap staat een obelisk, een oorlogsmonument ter ere van de Franse en Engelse soldaten die tijdens de tweede Wereldoorlog sneuvelden bij de verdediging van deze strategische belangrijke regio.

Zes kilometer verderop bevindt zich Cap Gris-Nez vanwaar je bij helder weer de Engelse kust ziet liggen.

De Atlantikwall was een 2685 kilometer lange verdedigingslinie, die de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog aanlegden ter voorkoming van een Geallieerde invasie.

Deze Atlantikwall liep van Noorwegen, via Denemarken, Duitsland, Nederland en België naar Frankrijk tot aan de grens met Spanje.

Deze verdedigingslinie, die overigens nooit geheel werd voltooid, bestond uit bunkers, kanonnen en mijnenvelden. Op sommige plaatsen zijn de bunkers bewaard gebleven, onder meer in Zandvoort, Katwijk, Scheveningen, en verschillende plaatsen in Zeeland, Oostende en in Normandië.

Het automerk Morgan is van Engelse afkomst. De Morgan Motor Company autofabriek, gevestigd in Malvern in Worcestershire, die opgericht is in 1910 door H.F.S. Morgan (1881 - 1959).

Zijn zoon Peter Morgan leidde het bedrijf tot zijn dood in 2003, maar ondertussen leidde de kleinzoon Charles Morgan reeds het bedrijf van 1999.

Foto's genomen in Azeville (Frankrijk)