Uitstapjes en vakantie's

Beste blogvrienden

Ik hou momenteel een blogpause.

Tot binnenkort !

De garage

Het kleine dorpskerkje

De Lourdes Grot

Het kruideniers winkeltje

De Drukker

Op 10 minuten van het Franse Calais, gelegen in het midden van een landelijke omgeving vind je het ecomusée St Joseph Village. St Joseph Village is een openluchtmuseum dat je terug brengt naar het begin van de 20e eeuw. Het hele dorp is waarheidsgetrouw nagebootst. Maak kennis met de oude vergeten ambachten zoals de smederij, de timmerman, drukker, molenaar, klokkenmaker enz ...

Binic ligt in de regio Bretagne in het departement Côtes-d'Armor. Een bezoek brengen aan deze plaats stond niet op ons programma, maar de aanblik tijdens het voorbij rijden sprak ons zodanig aan dat ik rechtsomkeer maakte en op zoek ben gegaan naar een parking.

Tussen 2007 - 2008 heeft men in Lanklaar een nieuwe fiets en voetgangersbrug over de Zuid-Willemsvaart gebouwd. Deze brug is van het Type "tuikabelbrug" en heeft een pyloon van 43 meter hoog en 11,50 meter breed. Aan de pyloon zijn 22 kabels bevestigd waar het 79 meter lange wegdek aan hangt. Langs de trap is er een fietsgoot, zodat de fiets eenvoudig aan de hand mee naar boven geduwd kan worden. Personen met een rolstoel of kinderwagens hebben hier echter een probleem. De brug verbind Lanklaar met het fietsroutenetwerk, het Maasmechelen Village Outlet Shopping Center, de Euroscoop cinema, het nog verder te ontwikkelen bedrijventerrein Q-Park in Lanklaar en de nog te ontwikkelen hoofdpoort van het Nationaal Park in Lanklaar-Eisden.

De autofabrikant BMW heeft niet altijd luxe, en snelle wagens gebouwd. In de jaren '50 maakte BMW auto's die er net iets anders uitzagen dan dat wij nu gewoon zijn. De Isetta was een klein autootje met wel een heel aparte manier van instappen. Het concept was lekker eigenwijs met één grote deur aan de voorkant. Het stuur en de instrumenten zwaaiden gewoon mee als je de deur open deed zodat het instappen vrij makkelijk was. De Isetta bood plaats aan twee personen. Qua luxe had de auto weinig te bieden. Een verwarming was een optie en frisse lucht kreeg je door het dak open te zetten.

Ben je wel eens over de Centrumlaan in Genk gereden, dan heb je misschien ook deze muurschildering gezien.

De hondjes staan kwispelend op te wachten.

Een voorbijganger heeft zijn flesje cola achtergelaten op de vensterbank.

De bewoners kijken je toe.

De volledige zijgevel.

Het oude stationnetje van As destijds Asch genaamd, dateert uit 1878. Het station ligt aan de rand van de Maasvallei en het Nationaal Park Hoge Kempen. Vanuit het station biedt vzw Kolenspoor toeristische treinritten aan op de oude spoorlijn, die de voormalige mijnzetels van Waterschei en Eisden verbindt.

Het gebouw bestond uit een middendeel met verdieping en twee zijvleugels. In het middendeel werden de ticketverkoop, het bureau en woonhuis van de stationschef ondergebracht. De zijvleugels deden dienst als wachtzaal en magazijn. Het geheel werd mooi gerenoveerd in retro-stijl en er werd een charmante taverne in onder gebracht.

Meer info: kolenspoor.be

Bagnoles de l’Orne ligt ten zuidoosten van Normandië en is een piepklein dorpje omgeven door een mooi natuurgebied dat ook wel het Zwitserland van Normandië genoemd wordt.  Bagnoles de l’Orne is een kuuroord en komt daardoor voor op alle toeristische kaarten van Normandië. Alhoewel het maar goed 1000 inwoners telt beschikt deze gemeente over een Casino, gelegen vlak aan het meer en het park. In het dorpje ben je vlug uitgekeken maar de wandelaars kunnen hier hun hartje ophalen.

De koolputter is verhuisd.

De koolputter is gehouwen in blauwe hardsteen (arduin), is 2 meter lang en stond van 1993 tot 2009 aan de Limburghal te Genk. Wegens het slecht onderhoud van de plaats waar dat het beeld stond, moest je na enkele jaren het beeld gaan zoeken tussen het groen. Er werd beslist het beeld over te brengen naar de Campus André Dumont Ziekenhuis te Waterschei, waar dat het een plaats kreeg aan de ingang van de parking.

Dit beeld is een kunstwerk van Lieve Schols.

De Batterie van Azeville bevindt zich vlak achter Utah Beach. De rondgang begint vanaf de bunker aan de hoofdingang om dan via de ondergrondse gangen naar de andere bunkers en de munitieruimtes te gaan.

Het gehele complex is goed onderhouden en is zeker een bezoekje waard. De batterij ligt op 4 km van de kust en diende als ondersteuning voor de batterie van Crisberq. Tijdens de nacht van 5 op 6 juni 1944 werd de batterij van Azeville aangevallen door Amerikaanse paratroepen, maar kon toch in de ochtend van 5 juni zijn kanonnen richten op de stranden van Utah Beach. De Batterie was zo zwaar verdedigd, dat het de Amerikanen dwong om via een andere kant de batterie aan te vallen. Uiteindelijk werd na intensieve gevechten op 9 juni de batterie ingenomen.

De bunkers zijn nog deels voorzien van hun oorspronkelijke camouflage zoals de nepsteen beschildering die de geallieerden de indruk moest geven dat het ging om huizen van burgers.

Overal op de bunkers zijn sporen van granaat en kogel inslagen te zien.

In het omliggend grasveld zie je vaak niet meer dan de verluchtingspijpen die voor verluchting moesten zorgen in het ondergrondse gangenstelsel.

De Burcht Metternich die van oorsprong dateert van 1120 staat als een ruïne zichtbaar op een hoge rots bij Beilstein hoog boven het Moezeldal. De klim naar boven gaat via een steile trap van meer dan 100 treden. De slottoren is goed bewaard gebleven. In de Middeleeuwen was het de thuisbasis van de graaf van Beilstein. Boven kijkt U uit over de schilderachtige mini-stad Beilstein met zijn mooie vakwerkhuizen die dicht tegen elkaar aan staan in kronkelige en smalle straatjes, en hebt u een uitstekende zicht op de Moezel.

Het kleine, karakteristieke centrum van Beilstein wordt gekenmerkt door tientallen wijnkelders, smalle steegjes, kronkelige straatjes en een gezellig dorpsplein. Het dorpje wordt omgeven door uitgestrekte bossen en heuvels met wijnranken aan de ene kant en de Moezel aan de andere kant. Je kan hier de boot nemen en tochten maken naar Cochem, Traben-Trabach enz.... Ook te voet of met de fiets zal je hier zeker aan je trekken komen. Dit gezellige piepkleine stadje wordt ook wel het Doornroosje van de Moezel genoemd en heeft diverse keren als filmdecor gediend.

Het ondernemershuis dat tevens dienst doet als restaurant "de Mangerie" is ondergebracht in het uniek cultuurhistorisch kader van de directeurswoning van de mijn van Eisden, die behoort tot het patrimonium van de gemeente Maasmechelen. 

In Longues-sur-Mer bevind zich de "Batterie de Longues". Deze batterie werd gebruikt door de Duitsers om aanvallen en schepen uit zee te bestoken. De bunkers in Longues-sur-mer zijn grotendeels nog intact. Ze zijn ook een van de weinige bunkers waar dat er nog kanonnen in enkele bunkers aanwezig.
Het hele gebied geeft een goed voorbeeld van hoe de Atlantische muur werd opgebouwd.

Bij de bekende film "The Longest Day" zijn de bunkers gebruikt als filmmateriaal.

Vanuit deze bunker werd het vuur van de kanonnen op Longues-sur-Mer gecontroleerd en gericht op de invasie van de geallieerde schepen.

In de verte zie De Mulberryhaven van Arromanches

Een blik op het (nu) mooie en rustige Engels kanaal vanaf Longues-sur-Mer.

De Mulberryhaven van Arromanches was een van de twee havens die in 1944 na de landing in Normandië werden aangelegd. De haven bij Arromanches-les-Bains was nodig om na de invasie de geallieerden troepen te kunnen blijven bevoorraden en groot materieel aan land te kunnen brengen. Hiervoor was het nodig dat schepen met een grote diepgang konden aanmeren. De bekende zeehavens in Normandië waren moeilijk in te nemen en zouden naar verwachting ook door de Duitsers onklaar worden gemaakt.

Met de aanleg van de tijdelijke haven werd op 7 juni 1944 gestart door het tot zinken brengen van oude oorlogs- en vrachtschepen. Op deze wijze ontstond een golfbreker met een totale lengte van ca. 7 km. Hierop volgend werden aan de zeezijde achter de gezonken schepen, zogenaamde Phoenix-caissons tot zinken gebracht.

Deze caissons waren in het geheim vooraf al in Engeland vervaardigd. In de luwte van de golfbreker werd een uit stalen pontons opgebouwde drijvende loskaden aangelegd, ie via drijvende bruggen verbinding kreeg met de stranden van Arromanches.

De haven functioneerde goed maar werd na enkele dagen (19 juni 1944) geteisterd door een zware voorjaarsstorm welke drie dagen aanhield. Hier waren de Mulberryhavens niet op berekend maar de schade was te herstellen waardoor deze een belangrijke bijdrage heeft kunnen leveren bij de bevoorrading van de manschappen.

De haven in Arromanches-les-Bains was een tijdelijke oplossing en bestaat niet meer, maar een deel van de caissons is voor de kust blijven liggen.

zie ook: http://www.prinsesirenebrigade.nl/sumatra.htm

Deze foto's zijn ook genomen in het Ecomuseé d'Alsace.

Bouwjaar 1933 (onderstaande foto)

Bouwjaar 1938 (onderstaande foto)

Bouwjaar 1958 (onderstaande foto)

Enkele tweewielers.

De Ferrari is een exclusief Italiaans automerk gesticht in 1947 door Enzo Ferrari. Het bedrijf is gevestigd in Maranello, waar ook het Galleria Ferrari, het Ferrarimuseum is gelegen. Ferrari produceert per jaar maximaal 4000 exclusieve sportwagens.

(Foto genomen in Orvieto)

De Fiat 500, (ook wel cinquecento, topolino, rugzakje of zoals Markske zegt bolleke) werd in 1936 geïntroduceerd door Fiat en is een van de kleinste auto's die in massa is geproduceerd. Deze auto werd tot 1975 geproduceerd.
In 2007 kwam dan de retroversie van de Fiat 500 uit. 

(Foto genomen in Malcesine) 

Alfa Romeo is in 1910 ontstaan en is een gerenommeerd Italiaans automerk met een sportief imago. Alfa Romeo bouwt jaarlijks ongeveer 150.000 wagens en is daarmee het grootste Italiaanse automerk na moederbedrijf Fiat. Het bedrijf kreeg eerst de naam ALFA wat stond voor Anonima Lombarda Fabbrica Automobili, tot het werd overgenomen door Nicola Romeo en zo de benaming ALFA ROMEO kreeg.

(Foto genomen in Rome)

De Piaggio Ape of Vespacar wordt nog steeds vanuit Italië door Piaggio geleverd.

(Foto genomen in Sirmione)

De Vespa is op en top een Italiaans product en wordt ook geproduceerd door Piaggio.
Piaggio is een Italiaans merk dat vanaf 1946 beroemd werd met de productie van scooters die de naam "Vespa" kregen. De naam Vespa "wesp" is afgeleid van het zoemend geluid dat deze scooters maakt

(Foto genomen in Riva del Garda)

Het openluchtmuseum telt 140 authentieke historische gebouwen. De kleinere constructies zoals bakovens of rennen voor pluimvee worden hier niet meegerekend. Hoewel het oudste gebouw van 1507 dateert, bestaat de collectie hoofdzakelijk uit bouwwerken van de late 17e tot einde 19e eeuw. De nadruk ligt in het bijzonder op landbouwhoven en schuren. Daarnaast zijn ook dagelijks belangrijke gebouwen voor het dorpsleven zoals: smid, school, kerk, herberg en handwerkersgebouwen in de collectie opgenomen. Tijdens de vroege opbouw van het openluchtmuseum (1953 - 1958) werd gericht gezocht naar gebouwen van historische bouwtechnische waarde of gebouwen met typische stijlkenmerken voor een specifieke regio. De meeste gebouwen verkeerden toen reeds in een vergaande staat van verval. Met het oog op latere reconstructie, werden deze vervallen gebouwen afgebroken. Het verplaatsen van deze gebouwen was een tijdrovend proces waarbij men elk object nummerde, intekende in een inventaris en bouwplan en vervolgens nauwgezet heropbouwde. Door de gewijzigde erfgoedwetgeving in België mogen gebouwen van historische waarde niet meer afgebroken worden om nadien elders terug op te bouwen. Dit betekentdat de gebouwencollectie van Bokrijk niet meer aangroeit.
Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Bokrijk 

Het openluchtmuseum van Bokrijk werd op 12 april 1958 officieel geopend. Een honderdveertigtal authentieke gebouwen vormen de kern van de erfgoedcollectie. Naast deze gebouwen bestaat de collectie verder uit gereedschappen en alledaagse gebruiksvoorwerpen. In het totaal omvat dit 30.000 stukken kwetsbaar erfgoed en getuigen van het dagelijkse leven van de 17e eeuw tot 1950. 
Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Bokrijk

Het provinciaal domein Bokrijk is momenteel 550 hectare groot en ligt te midden van uitgestrekte bos- en natuurgebieden. Het domein is het meest gekend omwille van zijn openluchtmuseum. Dit is slechts één onderdeel van een groter recreatief geheel. Zo werden er ook een speeltuin, een arboretum en een geuren- en kleurentuin aangelegd. In het domein vonden vanwege de mooie decors ook verschillende opnames plaats voor televisiereeksen en speelfilms zoals de tv-reeks Johan en de Alverman en de Suske en Wiske speelfilm De Duistere diamant.
Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Bokrijk

Standerdmolen van Millegem.

De molen is afkomstig uit het gehuchtje Millegem bij Mol. Uit dateringen op een staakijzer en het balkenwerk leidt men af dat deze standerdmolen dateert van 1788-1791.
De molen werd in 1954 aangekocht door het provinciebestuur van Limburg en een jaar later overgebracht naar het openluchtmuseum te Bokrijk.

Meer over deze molen.

2010 is vervlogen, 2011 is reeds geboren.
Een nieuw jaar met nieuwe dromen.
Veel geluk en vrede.
Veel liefde voor elkaar.
Aandacht voor de naaste.
Dan wordt het vast een prachtig jaar.

Gelukkig Nieuwjaar !

Om nog even in de wintersfeer te blijven nog enkele Limburgse winterse foto's

Merry Christmas

In het schilderachtige Maasdorp Leut, tussen het ruisen van de bomen, niet ver van de molen "Nieuw Leven" vindt u dit zeer mooie kasteel. Het statige kasteel, de rentenierswoning en het koetshuis bewaren de sporen van eeuwenlange geschiedenis.

Wanneer de eerste stenen gelegd werden, kan men niet meer achterhalen. De eerste afbeeldingen van het kasteel dateren uit de eerste helft van de 16de eeuw, maar de ronde donjontorens aan de oostkant en de dubbele slotgracht met poortgebouw verraden duidelijk een oudere middeleeuwse waterburcht.

• Oorspronkelijk was het kasteel een "huis" waaraan feodale rechten over de dorpen Leut, Meeswijk en nadien ook Eisden verbonden waren.
• Tussen 1475 en 1752 werd het kasteel bewoond door de adellijke familie Van Vlodrop
• In 1752 kocht de katholieke Maastrichtenaar Willem van Meeuwen het kasteel.
• In 1795 ging de Rijksheerlijkheid, samen met de rest van de Zuidelijke Nederlanden, op in het Franse Rijk. Leut, Meeswijk en Eisden werden daardoor doodgewone dorpen. De toenmalige kasteelheer werd burgemeester.
• De laatste adellijke bewoner van het kasteel was gravin Louisa Vilain XIIII. Deze diepgelovige schonk met royale hand geld aan de plaatselijke kerken en scholen.
• In 1920 koopt de kolenmijn Limburg-Maas (mijn van Eisden) alle eigendommen van de familie Vilain XIIII om in het kasteel de gekwetste mijnwerkers te verzorgen.
• In de loop der jaren ontwikkelt het kasteel zich tot een regionaal ziekenhuis.
• Op 1 januari 1962 wordt een nieuwbouw in gebruik genomen, die met het kasteel verbonden is.
• In 1987, als de mijnen van het oostelijke bekken sluiten, wordt ook het ziekenhuis Kliniek Vilain XIIII gesloten en wel op 31 december.
• Na de sluiting van dit ziekenhuis wordt op 12 december 1988 het "Rust- en Verzorgingshuis Vilain XIIII" opgestart.
• Het kasteel, het park en de dreven werden als monumenten van natuurschoon geklasseerd.
• En als laatste kan ik erbij vertellen dat ik in dit ziekenhuis het levenslicht zag.

Meer info over dit kasteel.

Het koetshuis.

De rentenierswoning.

Er zijn destijds 2 zonnewijzers aangebracht.
Een op de voorgevel en een op de zijgevel van de rentenierswoning.

Onderstaande foto is gemaakt om 13.30 u en de tweede is gemaakt om 13,40 u.
Oordeel zelf in hoeverre het klokje hier juist loopt. 

Deze molen staat in het Limburgse Maasmechelen (Meeswijk). De molen behoorde tot de domeingoederen van de familie Vilain XIIII. In 1920 werd de molen samen met het kasteel gekocht door de s.a. "Limbourg-Meuse", de koolmijn van Eisden. De molen werd grondig hersteld en "De Wachter" werd tot "Nieuw Leven" omgedoopt.

Meer info over deze molen